Ο ΓΑΛΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΤΙΝΙΚΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ …

Παραθέτουμε κείμενο που έστειλε ο π. Λάζαρος Philogene ιερομόναχος στη νήσο Μαρτινίκα της Καραϊβικής, που εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολι Μεξικού. Ο π. Λάζαρος κατάγεται από το γειτονικό νησί Γουαδελούπη και είναι Κρεολός. Μεγάλωσε στη Γαλλία, όπου και γνώρισε την Ορθοδοξία, έγινε μοναχός και στη συνέχεια ιερέας. Γνωρίζει ελληνικά και αγαπά τη χώρα μας. Έχει επισκεφθεί το Άγιον Όρος, απ’ όπου αντλεί τη πνευματική τροφοδοσία για την ασκητική ζωή του.

Στη Μαρτινίκα ήρθα πριν από είκοσι επτά χρόνια και ως ιερέας είμαι δεκατρία χρόνια. Όταν ήρθα, δεν υπήρχε Ορθόδοξος Εκκλησία στο νησί, έμενα μέσα σε μια σκηνή, και μετά τις πρώτες δυσκολίες, την έλλειψι στέγης, γνωριμιών και οικονομικής στηρίξεως, αφού άφησα τον εαυτό μου στον Θεό, άρχισαν να εμφανίζωνται οι πρώτοι καρποί...

Σλα Μαχαλάς: “Η Ευρωπαϊκή έκδοση”

Του Ταξιάρχη (Μάκη) Δημητρίου

Μια περιγραφή από τα χρόνια του μεσοπολέμου

Η ΠΟΛΛΗ ΟΜΟΡΦΙΑ, του κ. ΑΠ. ΖΟΡΜΠΑ*

"…Ήταν τις καλές μέρες. Τότε που η ψυχή της γενιάς μας δεν είχε αυλακωθεί από το φαρμακερό νυστέρι του πόνου και της φρίκης, που φέρνει ο πόλεμος. Τις κουκουβάγιες του πρώτου πολέμου είχαν πια λουφάξει τ’ αηδόνια της χαρούμενης κ’ ειρηνικής ζωής . . . Είχαμε μαζευτεί μια διαλεχτή συντροφιά πάνω στο λόφο του Αη – Λουκά, την ώρα  που το ανοιξιάτικο φεγγάρι ολοστρόγγυλο ξεπρόβαλε απ΄τα  βουνά της Εύβοιας.  

Στα πόδια του λόφου η Λαμία μοσχοβολούσε απ’ τις γαρδένιες, τα τριαντάφυλλα και τα νυχτολούλουδα. Από την κεντρική πλατεία ο αέρας έφερνε το φινάλε της "Αϊντας" που έπαιζε η μπάντα του Δήμου. Πέρα στα "Γύφτικα" ξεχώριζαν σερέτικα της λατέρνας και της ρομβίας.   Το φως του φεγγαριού πλημμύρισε το περίγυρο – γη, θάλασσα, ουρανό . . .

Το τσοπανόπουλο και ο Αββάς Μακάριος

Όταν ήμουν νεώτερος, διηγείτο στους αδελφούς ο Αββάς Μακάριος, έπεσα κάποτε σε ακηδία. Βγήκα λοιπόν από την καλύβα μου και περιπλανώμουν άσκοπα στην έρημο, για να διασκεδάσω τη θλίψι μου. Επιθυμούσα να βρω κάποιον άνθρωπο να μου ειπή δύο λόγια ωφέλιμα. Ξαφνικά είδα μπροστά μου ένα μικρό τσοπανόπουλο, που έβοσκε πιο κάτω τις αγελάδες του. Μου ήλθε τότε στο λογισμό να το ρωτήσω:

Τα “ουαί” του Χριστού, ιστορημένα από τον Φώτη Κόντογλου

Το «αλλοίμονο» το είπε ο Χριστός, μονάχα στους Φαρισαίους και στον Ιούδα, μονάχα στους υποκριτές. Κι αυτός ο Αντίχριστος θέ να ’ναι υποκριτής, αφού θα υποκρίνεται τον Χριστό. Και στον αιώνα, ανάμεσα στους αμαρτωλούς που θα λυπίζουνε τον Χριστό και θα τον τυραγνάνε, εκείνοι που θα ’ναι οι πιο καταχθόνιοι γενίτσαροι θέ να ’ναι οι υποκριτές...

Σλα Μαχαλάς: Το παγωτό του Πάσχα

Του Ταξιάρχη (Μάκη) Δημητρίου

Το ότι πλησίαζε το Πάσχα το καταλάβαινα από τις ανάμεικτες μυρωδιές από ασβέστη, κουλουράκια και τσουρέκια – επιμελώς τυλιγμένα σε τριζάτο χρωματιστό σελοφάν, δεμένο με κορδέλα – μετρημένα και απρόσιτα .

Δίπλα τους, από τη Μεγάλη Πέμπτη καμάρωναν τα κόκκινα αυγά γυαλισμένα με λάδι και χαλκομανίες με την εικόνα του Χριστού και άλλα Πασχαλινά θέματα. Αυτά ήταν τοποθετημένα στην άχρηστη όλο το χρόνο ειδική πλαστική θήκη με το ποδαράκι, που υφίσταται μέχρι και σήμερα...

Σλα Μαχαλάς: Μια στάση στο Κάστρο

Του Ταξιάρχη (Μάκη) Δημητρίου

Πριν από καιρό είχαμε ξεκινήσει μια ιστορική έρευνα γύρω από το Κάστρο Λαμίας.

Διαβάζοντας διάφορα φθάσαμε και στις χρηστικές πληροφορίες όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται :

 Μέσα μεταφοράς: 

Αστικό λεωφορείο μέχρι το κέντρο της πόλης και στη συνέχεια με Ι.Χ. ή ΤΑΞΙ

Γνωρίζοντας βέβαια ότι υπάρχει το λεωφορείο κυκλικής διαδρομής (159 Ισαδάκι – Κάστρο) για το οποίο πιστεύαμε ότι εξυπηρετεί εκτός των επισκεπτών του Κάστρου και τη δική μας γειτονιά, μας κίνησε την περιέργεια και είπαμε να το ψάξουμε λιγάκι.

Ακολουθήσαμε υπομονετικά το εν λόγω λεωφορείο και εντοπίσαμε τις στάσεις του...