ΜΕΣΩ ΛΑΜΙΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 1446 ΩΣ 1821

 

ΜΙΑ «ΔΕΥΤΕΡΗ» ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΤΙΣ  ΖΩΕΣ ΟΣΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗ

ΛΑΜΙΑ ΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ

 

ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ & ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

Η Λαμία υπό των Φράγκων, των Καταλανών & των Οθωμανών.

Το 1204 με την κατάλυση της βυζαντινής κυριαρχίας ύστερα από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους της Δ΄ Σταυροφορίας, πέρασε στα χέρια των Φράγκων, που ίδρυσαν εκεί τη Βαρωνία του Ζητουνίου, με το όνομα Girton ή Gipton. Η οχύρωση της ακρόπολης (Ακρολαμία) αναφέρεται για πρώτη φορά ως Κάστρο σε μια επιστολή του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄ (αρχές 13ου αι.). Στα 1218, κατελήφθη από το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα. Το 1275 το Κάστρο παραδόθηκε από τον ηγεμόνα της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα  (ως προίκα), στον μετέπειτα Δούκα των Αθηνών Γουλιέλμο ντε λα Ρος. Στα 1311, το Κάστρο του Ζητουνίου πέρασε στα χέρια των Καταλανών υπό την αιγίδα του βασιλείου της Νεαπόλεως, με την ονομασία El Cito...

ΜΕΣΩ ΛΑΜΙΑΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΝΤΕ ΑΙΩΝΕΣ ΔΡΟΜΟΣ

 

ΜΙΑ «ΔΕΥΤΕΡΗ» ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΤΙΣ  ΖΩΕΣ ΟΣΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΘΗΚΑΝ ΣΤΗ           

                    ΛΑΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 15^ο ΕΩΣ ΤΟΝ 19^ο ΑΙΩΝΑ

 

ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ & ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

 

Η θέα της Λαμίας από το Κάστρο

 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ

ΤΙ ΕΨΑΧΝΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΗΓΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΜΕΣΩ ΛΑΜΙΑΣ

Η πρώϊμη περίπτωση του Βενιαμίν εκ Τουδέλας

Η “σουπιά” κυρά – Πολυξένη

 

Του Γιάννη Στεφ. Τσεκούρα

 

Ο κυρ – Θανάσης ήταν έμπειρος άνθρωπος, ήταν οικογενειάρχης και διέθετε κάποιο κύρος απέναντι στους συγγενείς αλλά και στους συγχωριανούς του.

Γι’ αυτό και η κυρά – Πολυξένη, όταν ο άνδρας τής κόρης της βρέθηκε σε πολύ δύσκολη οικονομική θέση κάποια στιγμή, δηλαδή κινδύνευε να χάσει το σπίτι του από χρέη προς την Τράπεζα, απευθύνθηκε το δίχως άλλο στον κυρ – Θανάση.

Πράγματι έτσι ήταν, αλλά οι καιροί ήταν δύσκολοι, λεφτά δεν υπήρχαν, οι δουλειές σπάνιζαν και η τύχη είχε γυρίσει την πλάτη της για μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Η Ελλάδα της δεκαετίας του ’60 υπέφερε, το μεροκάματο φτηνό και δύσκολο να το βρεις, κι άμα δεν είχες κάνει καλά το κουμάντο σου περνούσες συμπληγάδες· και μέσα σ’ όλα αυτά, να και ο δικαστικός κλητήρας – έτσι έλεγαν τότε το δικαστικό επιμελητή – να σου επιδίδει το εξώδικο...

Ο Αραμπέλος

ο τσαγκάρης που άκουγε Μότσαρτ και άριες

Του Γιάννη Στέφ. Τσεκούρα

 

Κάπου εκεί στα χίλια εννιακόσια ογδόντα τρία, στα μέσα περίπου του μήνα Ιούνιου, είχα πάει να πάρω από τον τσαγκάρη τα πέδιλα τής κόρης μου· ήταν μια μικροεπισκευή. Το τσαγκάρικο ήταν στην αρχή τής οδού Οδυσσέα Ανδρούτσου, στο σημείο που τέμνει την Ροζάκη – Αγγελή, αμφότερες οδοί που βρίσκονται στο κέντρο τής πόλης τής Λαμίας. Τα λίγα μαγαζιά που βρίσκονταν σ’ αυτό το δρομάκι ήταν παλιές κατασκευές, οι οποίες βέβαια στο πέρασμα του χρόνου είχαν χάσει την ταυτότητά τους και το αρχικό τους ύφος λόγω ανανέωσης κάποιας πόρτας ή και προσθήκης άλλων υλικών μεταγενέστερων· όλα αυτά προσέδιδαν στην εικόνα τους ένα κιτς χαρακτήρα και θύμιζαν παραγκουπόλεις του Ρίο ντε Τζανέιρο, τις γνωστές “φαβέλες”...

Ιστορίες από την Εθνική Αντίσταση

 ανέκδοτα επεισόδια από τη δράση του Ιωσήφ Μπλέχιγκερ (Ηλία Κόκκινου)

Του Γιάννη Στεφ. Τσεκούρα

 

Πηγή εικόνας, http://hkoinoniamas.blogspot.com/2017/10/blog-post_27.html

 

Επιστρατευμένος από τα στρατεύματα κατοχής του Χίτλερ, ο Αυστριακός στην καταγωγή Ιωσήφ Μπλέχιγκερ, την περίοδο του 2^ου Παγκοσμίου Πολέμου, βρέθηκε να υπηρετεί στην Ελλάδα στις υπηρεσίες των σιδηροδρόμων.

Από τις αρχές τού πολέμου μετέτρεψε τις αντιρρήσεις του κατά του φασιστικού καθεστώτος, σε υπηρεσίες αρωγής προς τους υπόδουλους Έλληνες.

Αρκετά χρόνια αργότερα από τη λήξη αυτού του πολέμου και συγκεκριμένα την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης, όταν οι άνθρωποι άρχισαν να απελευθερώνονται από τους φόβους τής κατοχής, του εμφυλίου και της δικτατορίας τών συνταγματαρχών, ξεσκέπαζαν δειλά – δειλά τις μέχρι τότε σκοτεινές μνήμες σε κάθε ευκαιρία που παρουσιαζόταν...

Οι τέσσερις λογικές αποδείξεις του Λάιμπνιτς για την ύπαρξη του Θεού

Η αυτονόμηση των δυνατοτήτων της νόησης στα πλαίσια μιας «φυσικής θεολογίας» συμπληρώνεται ενδεικτικά με τον Λάιμπνιτς (Leibniz). Το έργο του Περί Θεοδικίας (Essais de theodicee sur la bonte de Dieu, la liberte de l’ homme et l’ origine du mal – 1710) καθιερώνει τον Λάιμπνιτς ως τον συνεπέστερο συνεχιστή της εμμονής των σχολαστικών στη ταύτιση φυσικής και μεταφυσικής: Η γνώση τόσο τής μεταφυσικής όσο και τής φυσικής πρέπει να υπακούει στις απαιτήσεις της αυστηρής επιστήμης, δηλαδή της αποδεικτικότητας που εξασφαλίζει η νοησιαρχική demonstratio (= απόδειξη)...