ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΝΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ!

Στο ταμείο του σούπερ μάρκετ, παρατηρώ πέντε γυναικεία περιοδικά, τα οποία δίνουν διαιτητικές συμβουλές στο εξώφυλλό τους. Βλέπω τη γυναίκα που περιμένει μπροστά μου να κοιτάζει τα ίδια εξώφυλλα και αναρωτιέμαι τι σκέφτεται την ώρα που κοιτάζει τα περιοδικά. Νιώθει άσχημα, επειδή δεν έχει το σώμα ενός μοντέλου; Της έχει γίνει πλύση εγκεφάλου, ώστε να αισθάνεται ανεπαρκής σαν άτομο, επειδή δεν ανταποκρίνεται στα κοινωνικά πρότυπα περί ελκυστικής εμφάνισης; Ή είναι αρκετά έξυπνη, ώστε να καταλάβει ότι η ηλικία και η γενετική παίζουν σε όλους μας κάποια άσχημα παιχνίδια;...

ΟΙ ΑΓΙΑΣΜΕΝΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΗΤΑΝ ΕΣΩΣΤΡΕΦΕΙΣ ή ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΣ;

Γέροντας Πορφύριος: Ήταν εσωστρεφής ή εξωστρεφής;

Αν εξετάσουμε την παραδειγματική διέλευση από τον κόσμο μας κάποιων σύγχρονων αγιασμένων μορφών της Ορθόδοξης Εκκλησίας, μπορούμε ίσως να στοχαστούμε πάνω στο ερώτημα: ήταν άραγε εσωστρεφείς ή εξωστρεφείς; Οι χιλιάδες των επισκεπτών τους και των πολλαπλώς ευεργετηθέντων από αυτούς υποδεικνύουν βεβαίως προς την κατεύθυνση της εξωστρέφειας...

Η ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΚΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ

Τι γίνεται όμως μετά το διαζύγιο; «Όταν χωρίζουμε, παρασύρουμε το παιδί στην απόρριψη του γονέα που απομακρύνεται από το σπίτι. Όταν υποτιμούμε τον άλλο γονέα, υποτιμούμε το ίδιο το παιδί που κατά ένα μέρος ταυτίζεται με τον γονέα του», παρατηρεί εύστοχα η Ch. Olivier. Τι συμβαίνει σε μια καινούργια οικογένεια όπου τις περισσότερες φορές ο γονέας που έχει την επιμέλεια είναι η μητέρα; Γνωρίζουμε ότι 7 στις 10 φορές ο πατέρας παραιτείται από την αρχηγία της οικογένειας...

ΓΥΜΝΙΣΜΟΣ – ΠΟΥΡΙΤΑΝΙΣΜΟΣ: ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Σ’ έναν ύμνο του που όλοι εμείς οι εκπουριτανισθέντες και αγγλοσαξωνισθέντες «νεορθόδοξοι» θα τον καταγγέλλαμε σαν βλάσφημο και σκανδαλώδη, αν δεν μας τρόμαζε το όνομα του συγγραφέα, ο Συμεών ο Νέος Θεολόγος, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα για τον γέροντά του τον Συμεών τον Ευλαβή:

ΑΝΑΓΚΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΩΣ ΕΘΝΟΣ, ή ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ Ή ΤΟ «ΞΕΡΟ» ΜΑΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;

Η καταστροφή της Σμύρνης και συλλαλητήριο για την Κύπρο

Για ένα λαό όπως ο δικός μας, που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει ως προς τους παράγοντες προσπορισμού αυτοεκτίμησης, το ζητούμενο για να εξασφαλιστεί η αυτοπεποίθηση είναι η παραδοχή, η κατανόηση και η αναγνώριση των αδύνατων πλευρών του. Τότε, πιστεύω, θα ελευθερωθούν οι δυνάμεις που δίνουν φτερά τόλμης και σιγουριάς. Έτσι εξουδετερώνονται οι φοβίες που πηγάζουν από το πραγματικό ενδεχόμενο των εξευτελιστικών αποκαλυπτηρίων και συγκρατούν κάθε πρόθεση δυναμικής δημόσιας παρουσίας...

ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΕΛΕΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΤΙ!

Πήρα το κείμενο του κηρύγματος εκείνο το πρωινό, όχι από τη Βίβλο, αλλά από ένα μικρό βιβλίο του Σελ Σιλβερστάιν με τίτλο «Το Χαμένο Κομμάτι», το οποίο θα χαρακτήριζα παραμύθι για μεγάλους. Να τι λέει «Το Χαμένο Κομμάτι»: Κάποτε υπήρχε ένας κύκλος που του έλειπε ένα κομμάτι. Του είχαν κόψει μια μεγάλη τριγωνική γωνία. Ο κύκλος ήθελε να είναι ακέραιος, να μην του λείπει τίποτα, γι’ αυτό και άρχισε να τριγυρίζει, αναζητώντας το χαμένο κομμάτι του. Επειδή, όμως, ήταν ατελής, δεν μπορούσε να κυλήσει γρήγορα, καθώς γύριζε στον κόσμο. Κυλούσε λοιπόν αργά – αργά και στον δρόμο θαύμαζε τα λουλούδια. Κουβέντιαζε με τις πεταλούδες. Απολάμβανε τη λιακάδα.