Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΟΣΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΘΕΩΝ

Όμως η αναζήτηση αμαρτωλών μεταξύ των κοσμικών και των αθέων κυριαρχεί στους «εκκλησιαστικούς» κύκλους και πολλοί απ’ αυτούς που  κινούνται σ’ αυτούς δείχνουν μεγάλη ηθική ευαισθησία για την ανηθικότητα των κοσμικών και των αθέων, ενώ δεν φαίνεται να παρατηρούν και ποτέ δεν σχολιάζουν τη δική τους ανηθικότητα ή την ανηθικότητα που κυριαρχεί στο άμεσο περιβάλλον τους και ιδιαίτερα στο συνάφι τους και ταυτόχρονα περιορίζουν την ανηθικότητα στις ερωτικές παρεκτροπές...

Η ΛΑΙΜΑΡΓΙΑ ΚΑΙ ΒΑΝΑΥΣΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΡΩΜΑΙΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΚΛΑΥΔΙΟΥ

Παντού και πάντοτε ήταν έτοιμος να φάει και να πιει. Όταν δίκαζε κάποτε στην Αγορά του Αυγούστου και στην μύτη του έφτασε η μυρωδιά ενός γεύματος που ετοιμαζόταν για τους Σαλίους στο ναό του Άρη [1], όχι μακριά από εκεί, εγκαταλείποντας το βήμα ανέβηκε στο μέρος που βρισκόταν οι ιερείς και κάθισε στο τραπέζι τους. Ποτέ του δεν άφηνε εύκολα την τραπεζαρία παρά μόνον αφού είχε πρώτα γεμίσει την κοιλιά του για τα καλά και είχε γίνει στουπί. Τότε πήγαινε αμέσως στο κρεβάτι του και, καθώς κοιμόταν ανάσκελα με το στόμα ανοιχτό, του έβαζαν ένα φτερό βαθιά μέσα στο λάρυγγά του, για να του ανακουφίζει το στομάχι [2]...

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΒΛΕΜΜΑ ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΙΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ

Στην ιστορία του Charles Williams συναντάμε ένα άλλο απόσπασμα, όπου το κορίτσι, που αποκαλείται Λέστερ, βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Τάμεση. Τον βλέπει με τα άσαρκα μάτια της για πρώτη φορά! Για πρώτη φορά δεν νοιώθει απέχθεια στη θέα του. Παλιότερα, όταν κοίταζε τα νερά του ποταμού είχε πάντοτε ένα αίσθημα αηδίας: εκείνα τα μολυβένια, γλιτσιασμένα νερά, βαριά από τα απόβλητα της πόλης, της ήταν απεχθή, επειδή, λόγω της σωματικότητάς της, τα έβλεπε μονάχα μέσα από το ενδεχόμενο να τα πιει ή να πέσει μέσα τους!...

Η ΑΝΔΡΙΚΗ ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΘΗΝΑ

Στην Αθήνα δεν ήταν μόνο οι οικογενειάρχες που επαγρυπνούσαν για τα ήθη των παιδιών τους. Τα προστάτευαν επίσης οι νόμοι της Πολιτείας. Την ουσία τους τη συνοψίζει ο Αισχίνης στο λόγο του «Κατά Τιμάρχου» (13 – 20):

«Αν ένας πατέρας ή αδελφός ή θείος ή επίτροπος ή γενικά κάποιος από αυτούς που έχουν εξουσία σε ελεύθερο παιδί, το παραδώσει αντί χρημάτων σε κάποιον έκφυλο για σεξουαλική απόλαυση, δεν επιτρέπεται να καταδιωχθεί το παιδί αλλά εκείνοι που για χρήματα κάναν αυτή τη συμφωνία. Ο ένας γιατί το παρέδωσε και ο άλλος γιατί το παρέλαβε, με τον παραπάνω σκοπό...

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΓΩ

Ο Charles Williams, ένας Άγγλος συγγραφέας που μου αρέσει πολύ και που με δίδαξε πολλά πράγματα, σε ένα βιβλίο του με τίτλο All Hallows Eve, δίνει δύο εικόνες, που νομίζω ότι είναι πολύ διαφωτιστικές. Η ιστορία λαμβάνει χώρα στο Λονδίνο. Μια νεαρή γυναίκα έχει σκοτωθεί σε κάποιο ατύχημα … Είναι νεκρή, αλλά η ψυχή της παραμένει ακίνητη στον τόπο της γέφυρας, όπου την βρήκε ο θάνατος … Είναι νεκρή, αλλά η ψυχή της δεν έχει ακόμα προσηλωθεί στον αόρατο κόσμο, ούτε έχει απαγκιστρωθεί από τον ορατό, διότι δεν υπάρχει τίποτα στον αόρατο κόσμο που να της είναι οικείο και στο οποίο να μπορεί να προσκολληθεί...

ΥΠΗΡΞΕ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ;

Παρά τα λεγόμενα από τους παραμυθολόγους του νεοπαγανισμού, δεν υπήρξε πραγματική σύγκρουση μεταξύ χριστιανών και φιλοσόφων. Είναι πολύ πιθανόν οι φιλόσοφοι να απόρριπταν το χριστιανισμό. Οπωσδήποτε, μεταξύ των παγανιστών φιλοσόφων είναι εύλογος ένας θαυμασμός για τους μάρτυρες: η αντίσταση στη βία της εξουσίας και η έως θανάτου επιμονή στις αρχές, ήταν για τους φιλοσόφους του ελληνορωμαϊκού κόσμου απόδειξη φιλοσοφικού πνεύματος [1].

Οι  χριστιανοί απόρριπταν τη φιλοσοφία, όχι ως disciplina αλλά επειδή απόρριπταν τη σοφίαν του κόσμου τούτου [2], δεδομένου ότι η φιλοσοφία δεν είναι σε θέση «να βρει» το Θεό, δηλαδή να κατανοήσει το Θεό και το θέλημά Του. Και πάλι όμως, οι χριστιανοί δεν διέγραψαν τη φιλοσοφία, ως άκυρη και ανίσχυρη, αλλά θεώρησαν το κατά Χριστόν ζην ως φιλοσοφία, ως την αληθή φιλοσοφία...