Η ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ, ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΟΥΜΕ

4 Μαΐ 2016

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ


Αδικούμε το σώμα τού ανθρώπου όταν υποστηρίζουμε πως ο πολιτισμός (culture) είναι έργο τού πνεύματος. Θα κυριολεκτούσαμε, αν λέγαμε πως είναι και του σώματος και του πνεύματος άθλος. Γιατί το πνεύμα δεν υπάρχει αποσυσχετισμένο από το σώμα. Αντίθετα, υπάρχει επειδή υπάρχει το σώμα. Δεν έρχεται το πνεύμα αυτόνομο και δεν εμφανίζεται αυτοτελές μέσα στον κόσμο. Έρχεται κι εμφανίζεται αποκλειστικά διά του σώματος...

Ενεργεί μέσα στο σώμα όπου ενοικεί και δεν μπορεί να δραστηριοποιηθεί παρά όσο λειτουργεί το σώμα. Το ανθρώπινο, λοιπόν, σώμα ορίζει, καθορίζει, περιορίζει, χαρακτηρίζει και μονιμοποιεί το πνεύμα. Αυτό κατευθύνει την λειτουργία του μέσα στον κόσμο. Κι επειδή το σώμα πεθαίνει, για τούτο και οι πολιτισμοί είναι θνητοί.
Τα εκφράσματα τού πολιτισμού είναι, φρονώ, κυρίως τα έργα τής Τέχνης και της φιλοσοφίας. Η επιστήμη είναι σχολιαστική της πραγματικότητας, όχι δημιουργική. Μόνο η Τέχνη έχει την ικανότητα και δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα. Αλλά ούτε Τέχνη, ούτε φιλοσοφία, ούτε επιστήμη θα υπήρχαν, χωρίς το σώμα τού ανθρώπου. Βέβαια, για να γίνει ο άνθρωπος δημιουργός πολιτισμού, πρέπει να γεννηθεί κατά πνεύμα. Η γέννηση αυτή προϋποθέτει την γέννηση του κατά σώμα.
Και η πνευματική γέννηση σημαίνει διάνοιξη τής σωματικής ύπαρξης προς την συγκλονιστική απορία περί του υπάρχειν. Αλλά ας μην παραθεωρούμε και τους καλλιτέχνες εκείνους που λειτουργούν, που δημιουργούν με το μυστηριώδες ένστιχτο τού ταλέντου τους ως τιμονιέρη τής ύπαρξής τους, χωρίς ηθικά ερωτήματα, χωρίς συνειδητές υπαρξιακές δονήσεις, απλά και μόνο σε μια κατάσταση υπνοβατική, ένθεη.
Δεν υπάρχει καλλιτέχνης χωρίς το σώμα του, τις αισθήσεις, την σαρκική λειτουργικότητά του. Το σώμα απορροφά, με τρόπους φανερούς και κρυφούς (συναισθήσεις, διαισθήσεις αλλά κι απλές αισθήσεις) την ουσία τού κόσμου. Το υλικό αυτό επεξεργάζεται με τον τρόπο του το πνεύμα, ώστε και πάλι δια του σώματος, το έργο Τέχνης που έχει συλληφθεί και λάβει μορφή, να γίνει φανερό και συγκεκριμένο. Δηλαδή, τελειωτικό. Αν δεν υπήρχε το σώμα, τίποτε δεν θα μπορούσε να γίνει συγκεκριμένο, τίποτε να λάβει μορφή. Νιώθουμε, αντικρύζουμε τον εαυτό μας σε μορφή και για τούτο θέλουμε και τα έργα μας να έχουν μορφή.
Όσο το έργο Τέχνης ζει μέσα στην μήτρα τής έμπνευσης, γονιμοποιημένο από το σώμα, είναι ακόμη ασαφές και άμορφο. Όταν δια του σώματος απαλλαγεί από την μυστικότητά του κι ελευθερωθεί, τότε απτοποιείται, γίνεται ένα είδος σώμα. Έτσι πλάθεται το άγαλμα, ο ζωγραφικός πίνακας, το λογοτέχνημα, η μουσική σύνθεση. Και δεν αναφέρω τις κατ’ εξοχήν σωματικές τέχνες, το θέατρο και το κινηματογράφο.
Χωρίς το σώμα, σύλληψη τού καλλιτεχνήματος δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί. Χωρίς το σώμα, το έμβρυο θ’ απόμενε νεκρό στη μυστική του κρύπτη. Το σώμα σημαίνει ύπαρξη τού ανθρώπου στον κόσμο. Εγγύηση της μοναξιάς και της κοινωνικότητας τού ανθρώπου, αυτό φέρνει σε πέρας το έργο Τέχνης.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΥ «ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ», ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ/ΕΥΘΥΝΗ

ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Κώστας Ε. Τσιρόπουλος (1930) γεννήθηκε στη Λάρισα. Σπούδασε νομική (Θεσσαλονίκη) και ιστορία της τέχνης στο Παρίσι και τη Βαρκελώνη. Ιδρυτής και διευθυντής της ετήσιας έκδοσης "Χριστιανικό Συμπόσιο" (1966-1971) και του περιοδικού "Ευθύνη" (1961-1966, και από το 1972 ως σήμερα). Συνεργάστηκε επί χρόνια με την ΕΡΤ και την "Καθημερινή" (1962-1967), Γενικός Γραμματέας της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων (1974-1976), Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου (1975-1980), Πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Φέξη των Δώδεκα (1964), Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου (1966), Α΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1979), Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών (1986), Βραβείο της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων (1989) Α Βραβείο της Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας (1990), Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας (2007), και έχει ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Γρανάδας (2004). Το ποιητικό, πεζογραφικό και δοκιμιακό του έργο εκτείνεται σε δεκάδες τόμους. Έχει επίσης μεταφράσει από τα ισπανικά, τα καταλανικά και τα γαλλικά βιβλία και κείμενα των Ορτέγα υ Γκασσέτ, Αντόνιο Ματσάδο, Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Καμίλο Χοσέ Θέλα, Χουάν Ραμόν Χιμένεθ, Σαλβαδόρ Εσπρίου, Χοσέ Μπεργαμίν, Ντρυόν, Ζενεβουά, Αρανγκούρεν κ.ά. Βιβλία και κείμενά του έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου